در این گفتوگوی تند، جدلی و بیپروا با منوچهر صالحی — نویسنده، فعال سیاسی چپ، و نظریهپرداز جمهوریخواه که دههها درباره تاریخ چپ ایران، ساختار قدرت و جمهوریت قلم زده — به دو پرسش محوری پرداختیم:
۱. آیا ایران مستعد ظهور نوعی بناپارتیسم است؟
۲. آیا امکان بازگشت نظام سلطنتی به کشور وجود دارد؟
در نیمه دوم مصاحبه و از دقیقه ۲۴، بحث بهشدت انفجاری شد. صالحی مدعی شد که بخشی از اعتراضات اخیر ممکن است از سوی الیگارشی ناراضی از تکنرخی شدن ارز تحریک شده باشد. در پاسخ تصریح کردم که ارز در عمل تکنرخی نشده بلکه ارز ترجیحی گران شده و رانت ارزی همچنان برقرار است؛ فقط قدرت خرید طبقه حقوقبگیر به یکسوم (و حتی یکچهارم) سقوط کرده است.
صالحی همچنین گفت دولت قصد دارد به هر شهروند حدود یک میلیون تومان کالابرگ بدهد. در پاسخ، با اشاره به افزایش شدید قیمت دارو و اقلام خوراکی تاکید کردم که این مبلغ دردی از طبقه حقوقبگیر دوا نمیکند و بحث به اوج جدل رسید.
صالحی در این مصاحبه — مشابه تعدادی از تحلیلهای اخیرش — بازتوزیع رفاهی و تقویت جمهوریت را مسیر کمهزینهتر برای عبور از بحران میداند و در برابر سناریوهای بازگشت سلطنت و براندازی خشونتمحور میایستد. او را نمیتوان در معنای کلاسیک «اصلاحطلب حکومتی» دانست، اما گفتمان او چپِ جمهوریخواهِ نهادگرا و ضدسلطنتی است که گذار کمهزینه را بر سقوط پرهزینه ترجیح میدهد.
این مصاحبه یکی از چالشیترین گفتوگوهای فصل اخیر بود.
