در ششمین میزگرد جمهوریخواهان، با حضور کیانوش بوستانی (چپ مدرن)، دکتر رامین کامران (لیبرال ملی)، منوچهر صالحی (چپ اصلاحطلب) و شرر کونور (کوندور تبریزی – عضو سابق حزب کمونیست کارگری)، بحث را از جدالهای تاریخی و تئوریک عبور میدهیم و مستقیما روی یک پرسش حیاتی تمرکز میکنیم:
الان و همین حالا چه باید کرد؟
در شرایطی که:
سرکوب داخلی ادامه دارد،
احتمال مداخله یا فشار نظامی آمریکا محل گمانهزنی است (در گزارشهای اخیر رسانههای آمریکایی از جمله Wall Street Journal و تحلیلهای مراکز مطالعاتی درباره سناریوهای پس از جمهوری اسلامی)،
و سناریوهای «گذار مدیریتشده»، «انتقال قدرت به حلقههای درونسیستمی» یا «فروپاشی کنترلنشده» در محافل تحلیلی مطرح شدهاند،
این پرسش بیش از همیشه جدی است:
🔹 آیا جمهوریخواهان ملی باید یک جبهه مشترک تشکیل دهند؟
🔹 تفاوت جمهوریخواه ملی با جمهوریخواه ضدملی چیست؟
🔹 چه سازوکاری میتواند این نیروهای پراکنده را زیر یک چتر گرد آورد؟
کنگره؟ جبهه سیاسی؟ رسانه مشترک؟ منشور حداقلی؟
جمهوریخواهان امروز به دهها گروه کوچک تقسیم شدهاند؛ آیا زمان عبور از «قدرتهای نمادین ۱۰–۱۵ نفره» و حرکت به سمت یک ساختار فراگیر نرسیده است؟
این میزگرد تلاشی است برای پاسخ به یک ضرورت تاریخی:
ساختن آلترناتیو، نه صرفا تحلیل بحران.
